|
Cerkiew Prawosławna pw. śww. Wiery, Nadziei, Luby i matki ich Zofii w Sosnowcu |
 41-200 Sosnowiec, ul. Kilińskiego 39, tel. 032 266 07 79 Cerkiew poświęcono w roku 1889, otrzymuje ona wezwanie Wiery, Nadziei, Luby i ich matki Zofii - rzymskich męczennic z czasów cesarza Hadriana. Świątynia zbudowana jest z czerwonej cegły i betonu. Nietuzinkową ciekawostką jest czteropiętrowa dzwonnica, umieszczona nad sklepieniem. Fundatorem ośmiu dzwonów staje się Henryk Dietel.  Dębowy ikonostas, czyli ścianę z ikonami, która oddziela miejsce ołtarzowe od miejsca przeznaczonego dla wiernych, wykonuje moskiewski mistrz Lebiediew, a fundatorami tego dzieła stają się bracia Schönowie. Centralna część ikonostasu zawiera ikony Chrystusa, św. Włodzimierza oraz św. Zofii z córkami. Ciekawostką jest ikona Matki Boskiej Częstochowskiej, podarowana przez kolejarzy z Częstochowy, jak również piękna ikona przedstawiająca patronki cerkwi ufundowana przez Włodzimierza Diebila. Parafia prawosławna powstaje w roku następnym, 1890. Urokliwy wystrój wnętrza nie ulega zasadniczym zmianom od ponad wieku. Umiejscowienie tej świątyni jest nietypowe – nie została zbudowana w prestiżowym miejscu, co więcej umieszczono ją za dworcem kolejowym, poza strukturą ówczesnego centrum miasta – być może dzięki temu jako jedyna z trzech sosnowieckich cerkwi ostała się do dnia dzisiejszego ... |
|
|
Pokaz filmu "Archmandryta" |
|
Uprzejmie informujemy, że z powodu nieobecności Pani Magdaleny Boczulak jej wykład w dniu 13 maja 2012 r. został odwołany.
W zamian chcielibyśmy zaproponować emisję filmu "Archimandryta". Pokaz filmu odbędzie się 13 maja 2012 r. o godz. 12.00 (po Boskiej Liturgii) w sali parafialnej przy sosnowieckiej cerkwi. Wszystkich serdecznie zapraszamy, wstęp wolny. Po filmie zapraszamy na dyskusję.
Archimandryta Gabriel prawosławny mnich z województwa podlaskiego w Polsce jest założycielem i jedynym mieszkańcem pustelni w uroczysku Kudak nad rzeką Narew. Przez pierwszych kilka lat mieszkał tam i modlił się w barakowozie, bez prądu, bieżącej wody i dostępu do świata zewnętrznego. Po pięciu latach, dzięki pomocy prawosławnych mieszkańców okolicznych wsi, na uroczysku stanęła drewniana cerkiew, dom przeznaczony dla mnichów oraz zabudowania gospodarcze. Pielgrzymów przyciąga niezwykła osobowość archimandryty Gabriela: z każdym potrafi znaleźć wspólny język, udziela porad duchowych, leczy ziołami, hoduje pszczoły. Gdy trzeba, zakasuje rękawy i razem z innymi buduje pustelnię. |
|
|
